!!_~AquariaN~_!! : บทที่ 6 Nuit blanche ... (ยามค่ำคืนที่เราไม่นอน)
posted on 02 Jul 2008 17:47 by mon-mon-ka in Fiction
ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว โลกวงกลมที่คล้ายคลึงกับก้อนน้ำทรงกลมหมุนวนไปตามกาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเด็กสาวอายุ16ผมบลอนด์ตัวเล็กในตอนนั้นเข้มแข็งขึ้นผิดจากเดิม ร่างกายที่สูงขึ้นใบหน้าที่เคยไร้เดียงสากลับกลายเป็นใบหน้าของผู้ใหญ่ที่เงียบขรึมจนแทบจะนับได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอยิ้มกี่ครั้ง เด็กสาวอายุ16 ซีริล ลูน เบอร์ลิทซ์......
เด็กสาวเดินไปอย่างไร้จุดมุ่งหมายปลายทางที่แน่ชัด อยู่ในเมืองที่ไร้ซึ่งการหลับใหลที่หนึ่ง ... ไฟสลัวๆ ที่เข้ากับชุดคลุมที่ดูปกปิดดี เหล่านักพเนจรทั้งหลายมารวมตัวกันมากมาย ณ ที่แห่งนี้
ในขณะที่เดิน หัวสมองก็คิดเรื่องราวต่างๆที่เคยผ่านมา.....
' 7ปีแล้วสินะ ... ที่ฉันอยู่คนเดียว ฝึกวิชา ฝึกวิชา ฝึกไปจนสี่ปี อีกสามปีจนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงเดินทางอย่างไร้จุดหมาย ' เด็กสาวยืนนิ่งอยู่กับที่พร้อมกับยิ้มเล็กน้อยด้วยใบหน้าเศร้า
'นึกๆ ไปแล้ว ... คำว่าจุดหมาย บางครั้งก็ทำให้เราสับสนได้เหมือนกัน ... ว่าที่จริงแล้ว " จุดมุ่งหมาย " ของเราคืออะไรกันแน่? '
' จุดหมายของฉันในตอนนี้คืออะไรกันแน่ก็ฉันไขว่ขว้าอิสระที่ต้องการมาได้แล้วนี่นาจะมีจุดหมายอะไรอีกล่ะ...... '
' ....... แน่ใจเหรอว่าแค่นั้น? ' เสียงหนึ่งดังขึ้นมาในหัว เด็กสาวสะดุ้งด้วยความตกใจพร้อมกับหันมองหาต้นทางของเสียงที่แทรกเข้ามาในความคิดของเธอ ความสับสนเข้ามาเยือนตัวเธออีกครั้ง
' เธอต้องการความรักจากคนที่เธอรักด้วยไม่ใช่เหรอ? ' เสียงนั่นดังขึ้นอีก เด็กสาวทรุดลงกับพื้น ปิดหูของตัวเองเพื่อหวังว่าจะทำให้ไม่ได้ยินเสียงนั่น ... แต่มันก็ไม่เป็นผลอยู่ดี
" อึก ... " เธอแตะพื้นเพื่อทรงตัวเอาไว้ พื้นบริเวณนั้นกลายเป็นน้ำแข็ง ซึ่งใครที่เดินผ่านมาคงจะเสียหลักการเดินแล้วลื่นน่าดูชมกับพื้นน้ำแข็งที่ซีริลทำไปเพราะควบคุมสิ่งที่อยู่ในหัวนั่นเอาไว้ไม่อยู่
" เหวอ ... " สิ้นเสียงใครบางคนอุทาน เสียงโครมก็ตามมาพร้อมกับเด็กสาวที่ถูกล้มทับโดยคนที่ลื่นเพราะน้ำแข็งนั่น ...
" ... หือ? หวา!!ละ...... ลุกไปนะ ไอ้โรคจิต!! " ซีริลโวยวายเสียงดังลั่น ก่อนจะผลักคนที่อยู่บนตัวเธอออกไปให้พ้น แต่รู้สึกจะผลักไปแรงเกิน ซึ่งส่งผลให้คนดังที่กล่าว กระเด็นลอยขึ้น ก่อนจะวูบตกลงมาพร้อมกับก้นงามๆ ที่กระแทกพื้นอย่างจัง เขาคลำก้นตัวเองป้อยๆ อย่างเจ็บปวดเล็กน้อย
" ผลักฉันทำไมห๊ะ!!? " เขาถาม แล้วลุกขึ้นยืนด้วยความโมโหเล็กน้อย เจ้าหล่อนตัวสร้างเหตุก็ไม่ยอมแพ้แต่อย่างใด ยืนยืดอกพร้อมสู้กับคนตรงข้าม
" แล้วนายมาทับฉันทำไมล่ะไอ้โรคจิต!! "
" แล้วเธอใช่มั้ยล่ะ ที่สร้างน้ำแข็งนี่ทำให้ฉันลื่นน่ะ!!? " ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เต็มที่ เด็กสาวนามซีริลชะงัก ก่อนจะดูที่พื้น และมองสลับกับมือตัวเองไปมาพื้นที่ส่วนมากถูกทำให้กลายเป็นน้ำแข็งด้วยฝีมือของเธอ
" มันก็จริง ... แต่ล้มที่อื่นก็ได้นี่มาล้มทับฉันทำไม!!? " เธอยังคงเถียงกลับ เล่นเอาอีกฝ่ายสะดุ้งและหน้าแดงด้วยอาการที่ว่าเลือดขึ้นหน้าเพราะความโมโหถึงขั้นที่ว่าจะเป็นผู้หญิงก็ไม่สน และจากสถานการณ์ตรงหน้านี้แล้วทำให้เธอประเมิณได้ทันทีว่า(ไอ้)คนที่อยู่ตรงหน้านี้ขี้โมโหและเลือดร้อน
" งั้นมาประลองกันไหมล่ะ ยัยตัวเล็ก! "
" ฉันสูง 165 ตัวเล็กตรงไหนไอ้สูงโย่ง ... เปรตเอ้ย! "
ไม่ทันไร รู้สึกคำพูดที่เป็นตัวจุดฉนวนให้ทั้งฝ่ายเริ่มปะทะกันด้วยเรื่องที่ว่า " หน้าด้านอยากจะเถียง " ...
" ขอลองเชิงก่อนละกัน ... Ice Needles!! " ซีริลตะโกนเสียงดังลั่น พร้อมกับปล่อยแท่งน้ำแข็งรวมแล้วไม่ต่ำกว่ายี่สิบแท่งเข้าใส่เด็กหนุ่มผมสีเงิน
" Aurora freezing! " เด็กสาวฟาดฝ่ามือลงไปที่พื้น ทำให้เกิดแท่งน้ำแข็งปริมาณมากที่ใต้เท้าของเด็กหนุ่มผมสีเงิน แต่ ... เขาก็กลับหลบได้อย่างฉิวเฉียดเลยทีเดียว
" หึ " เด็กหนุ่มยิ้มร่าพร้อมกับจ้องที่แท่งน้ำแข็งนั่น
" นี่ฉันโดนศัตรูใช้เวทย์น้ำแข็งพื้นฐานใส่เหรอเนี่ย ... จะมากไปหน่อยมั้ง!!? " ว่าแล้วเด็กหนุ่มผมสีเงินก็ใช้มือของตัวเองปัดแท่งน้ำแข็งที่กำลังพุ่งใส่ตนออกไปจนกระแทกกับพื้นแล้วแตกสลายไปในที่สุด
เด็กสาวเรียกมนตร์ Aurora freezing ซึ่งไม่ได้ผลกับเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อย เพราะดูเหมือนกับว่าเขาสามารถจับจุดของเด็กสาวได้แล้ว เด็กหนุ่มวิ่งเข้าไปหาเด็กสาวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอาดาบแห่งความมืดที่ปรากฏออกมาขึ้นมาถือไว้ จ่อที่คอเด็กสาวจากด้านหลัง เธอหันไปด้านหลังด้วยใบหน้าตายสนิทเมื่อรู้สึกได้ถึงสัมผัสบางอย่างที่มาจ่ออยู่ที่คอของตน
" ... ติดกับฉันจนได้สิน่า " เธอว่า ก่อนจะแสยะยิ้ม
ทันใดนั้น เด็กหนุ่มก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายของตนที่เริ่มช้าลงเรื่อยๆ
" Gravitation ... เป็นเวทย์ที่สร้างอาณาเขตแรงโน้มถ่วง ซึ่งถ้าศัตรูใดก็ตามที่อยู่ในบริเวณอาณาเขตนี้จะถูกลดความเร็วลง " เธอว่าพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่าย
" ...ขอบใจที่บอก " ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็โผล่มาอยู่ด้านหลังของเด็กสาวที่อยู่นอกอาณาเขตแรงโน้มถ่วงอีกครั้ง ซึ่งใบหน้าของเด็กสาวก็เริ่มมีอาการตกใจเล็กน้อย
' แย่ล่ะสิ ...!!! ' ซีริลนึก ก่อนจะหันหน้าเข้าหาเด็กหนุ่ม แล้วร่ายเวทย์อีกครั้ง แต่ทันที่ก่อนจะท่องประโยคสุดท้ายเสร็จก็ถูกบางอย่างมัดเอาไว้เสียก่อน
" ดีนะที่เจอโซ่มา ... ขอมัดเธอไว้ก่อนก็แล้วกันยัยน้ำแข็ง "
" ... แกจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!! " ซีริลตะโกนด้วยความเจ็บใจสรรพนามที่ใช้เรียกคนตรงข้ามเลเวลอัพจาก นาย เป็น แก แทนทันที ...
" ทำไมฉันจะทำไม่ได้ ... ตัวเธอมีค่ามากนักหรือไง? "
“มีแววว่าถ้าจะเถียงกับเจ้าเพี้ยนนี่คงจะยืดยาว แล้วเกิดการปะทะกันอีกแหง ... เอาเถอะ! ยอมแพ้ๆ มันไปดีกว่า รำคาญแล้วสิ ...”ซีริลพูดเบาๆกับตัวเองพร้อมกับถอนหายใจยาวด้วยความรำคาญ
" โอเคๆ ... จะทำอะไรก็ทำเลยสิ " เธอว่าก่อนจะเอียงคอ แล้วเปิดเสื้อกราวน์ตัวเองออก แล้วยิ้มกวนประสาท
" ... ยัยทะลึ่ง ... "
" ... ว่าไงนะ! " ซีริลใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองทำลายโซ่ออก ก่อนจะเตรียมเข้าสู้เด็กหนุ่มอีกครั้ง
เด็กหนุ่มยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน ก่อนจะใช้เหรียญยูโรดีดเข้าใส่หน้าผากของซีริล ทำเอาหน้าผากของเด็กสาวเลือดซิบเลยทีเดียว
" จะทำอะ ... " ยังไม่ทันจบ เด็กสาวผมสีบลอนด์ก็สลบลงไป
" ... ซีริลเรอะ? " เด็กหนุ่มทวนชื่อของเด็กสาวพร้อมกับจ้องเธอแล้วยิ้มด้วยความสนุก ก่อนจะเดินหายไปอย่างลึกลับโดยทิ้งไว้ให้เธอ เด็กสาวนามว่าซีริลนอนสลบพร้อมสภาพที่ดูไม่ค่อยจะจืดเท่าไรนักซึ่งเป็นการกระทำที่สุภาพบุรุษไม่ควรจะทำเป็นอย่างมาก.............
" ... " เด็กหนุ่ม และเด็กสาวอีกกลุ่มเดินเข้ามาใกล้ๆ ร่างของเด็กสาว ก่อนจะซุบซิบบางอย่างกัน แล้วช่วยกันพาร่างของเด็กสาวนั้นไปที่ไหนสักแห่ง
==========================
ซีริลลุกขึ้นมาจากเตียงนอนอันแสนสบาย ซึ่งทำให้เธอรู้สึกแปลกเล็กน้อย
'ทำไมฉันมาอยู่บนเตียงได้ล่ะ ... แล้วบรรยากาศห้องที่ดูเหมือนห้องฉันนี่มันอะไรกัน?' เธอมองไปรอบๆ ห้องจากบนเตียง ก่อนจะพยายามลุก แต่แล้วก็เกิดอาการปวดศีรษะบริเวณหน้าผาก
" ... ตื่นแล้วเหรอคะ? " ซีริลหันไปมองตามเสียง พบเด็กสาวที่ดูท่าจะอายุน้อยกว่าเล็กน้อยถือกะละมังที่น้ำพร้อมผ้าเช็ดหน้าเช็ดตัวเสร็จสรรพ เรือนผมสีฟ้าถูกมัดรวบเอาไว้ให้ดูเรียบร้อย นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มกำลังมองไปที่ซีริล เจ้าหล่อนกำลังยิ้มแย้มราวกับดีใจที่คนบนเตียงฟื้นจากการสลบ
" เอ่อ ... เธอคือ? "
" ฉัน ... อควาเทลเป็นรองหัวหน้ากิลด์แห่งนี้น่ะค่ะ " เธอบอก แล้วเดินไปวางกะละมังที่โต๊ะข้างๆ หัวนอนของเตียงที่ซีริลนั่งอยู่
" ... แล้วฉันอยู่ที่ไหน ที่นี่มันคืออะไร แล้วฉันมาที่นี่ได้ยังไง? " เธอถามคำถามสามคำถามอย่างรวดเร็ว อควาเทลยิ้มแหยๆ ก่อนจะตอบให้ทีละคำถาม
" คุณอยู่ที่กิลด์อควาเรี่ยน กิลด์อควาเรี่ยนเป็นกิลด์ที่ไม่อยู่ฝ่ายใดทั้งสิ้นเป็นอิสระ คุณมาที่นี่ได้เพราะเรากับหัวหน้ากิลด์เห็นฝีมือของคุณน่ะค่ะ แล้วก็ ... กิลด์เราคนก็น้อยอยู่ด้วย เลยต้องการคนมีฝีมือ " เธอบอก ซีริลพยักหน้าอย่างเข้าใจในสิ่งที่อควาเทลบอก
" อควา ผู้หญิงคนนั้นตื่นหรือยัง? "
" ตื่นแล้วล่ะ มิกซ์ "
" เอ่อ ... อควาเทล กับมิกซ์ สินะ? ... ฉันซีริล ลู... น ... เอ่อ เรียกซีริลเฉยๆ ละกัน "เธอบอกยิ้มเล็กๆ
" สนใจจะเข้ากิลด์หรือเปล่า? เราไม่ได้บังคับนะ ... แต่ถ้าไม่คงจะมีเจ็บปวดกันน่าดูชม " มิกซ์ถามแล้วแสยะยิ้ม ทำท่าเลียมีดพร้อมกับแผ่รังสีมาคุทำให้อีกฝ่ายเหงื่อตกแต่เจอแบบนี้แล้วใครจะไปกล้าปฏิเสธกันล่ะถ้าตอบไม่ตายโหงตายห่าแหงๆ
' กิลด์ที่ไม่เข้าฝ่ายใดทั้งนั้นงั้นเหรอ ...น่าสนุกดีออกนะ ... อิสระ คงจะรู้สึกดี '
" อย่าคิดนานสิ "มิกซ์พูดขึ้นทำให้ซีริลสะดุ้ง
" ... อือ ... เอาสิ! น่าสนุกดีออกนะ " เด็กสาวผมบลอนด์บอกแล้วยิ้มบางๆ
ทั้งมิกซ์ และอควาหันหน้าเข้าหากันแล้วยิ้มกว้าง แสดงความดีใจอะไรสักอย่างไม่มากดีใจแต่พองามแต่คำถามต่อไปของซีริลก็เกิดไปแทงใจดำเข้าอย่างจัง
" แล้วสมาชิกมี " แค่นี้ " เองเหรอ "
“...............”
===============================
มาแล้วตอนที่ 6 =w=~
(55555+)
