!!_~AquariaN~_!! : บทที่ 2 ผู้จ้างวาน

posted on 12 May 2008 18:34 by mon-mon-ka  in Fiction

 

“หา!!ว่าไงนะเงินค่าหัวพวกนี้หมดไปแล้วงั้นเหรออุตสาห์ไปจับมาได้แท้!!”เสียงของชายหนุ่มดังก้องภายในร้านพร้อมกับเสียงทุบโต๊ะด้วยความโกรธเพื่อนใส่เสื้อคลุมสีดำคนข้างหลังชูป้ายที่เขียนตัวอักษรว่า'ใจเย็นๆ'เพื่อเป็นการเรียนสติไม่ให้เขาโกรธ

 

“ใช่ๆอุตสาห์ไปจับมาได้ไหงงี้ล่ะ!!”เด็กสาวนามซีริลแย้งขึ้นด้วยความโมโห ก็แหงล่ะคนเขาอุตสาห์จับมาไหงค่าหัวหมดไปแล้วแบบนี้มันน่าโมโหที่สุด!!

 

‘ใจเย็นๆโยมพี่’เพื่อนคนข้างหลังชูกระดาษขึ้นมาอีกครั้งแล้วหันไปหาเพื่อนผู้ใส่เสื้อคลุมสีน้ำตาลอีกครั้งพร้อมชูป้ายอีกครั้งมันเขียนว่า ‘เบิรน์นายไปห้ามพวกเขาหน่อยดีไหม’ ชายหนุ่มถอนหายใจพลางเกาหัวเป็นสิ่งบ่งบอกว่าจะช่วยห้ามเขาดึงฮู้ทของผ้าคลุมออกทำให้ผมสีเงินซอยยาวเล็กน้อยเขาส่ายผมที่สั้นเลยไหล่ไปมาเพื่อไม่ให้ผมหน้าม้าโดนตา ดวงตาสีน้ำเงินจ้องไปที่ทั้งสองพร้อมกับเดินเข้าไปหา

 

“เอาน่าซีริลใจเย็นหน่อยสิอย่าพึ่งโกรธไปเลย”เด็กหนุ่มบอก เพื่อนคนข้างหลังชูกระดาษที่เขียนคำว่า “พยายามเข้าเบิรน์ สู้ๆเบิรน์นิ่งดราก้อน” แล้วเก็บไปเพื่อไม่ให้คนทั้งสองเห็น

 

“อุตสาห์จับมาได้แท้ๆไหงไม่มีค่าหัวอ่ะพูดมาดีๆนะ”ซีริลตะโกนด่าเจ้าของร้านโดยไม่ฟังเสียงของเบิรน์เลยแม้แต่น้อย เด็กหนุ่มเลยได้แต่เงียบแล้วหันไปมองเพื่อนอีกครั้งปรากฏว่าเขาก็ยังคงชูกระดาษที่เขียนว่าพยามเข้าต่อไปทำเอาตัวเขาชักไม่แน่ใจว่าการห้ามครั้งนี้จะคุ้มรึเปล่า

 

“แต่ซีริลเราก็ไม่ได้กลับเมืองนานแล้วจะไม่รู้ก็ไม่แปลกนะถ้าเขาไม่ให้ก็เอาไปให้ผู้ เหวอ~~”เบิรน์ร้องเสียงหลงเพราะโดนหญิงสาวคนข้างๆเขย่าตัวไปมาอย่างแรง

 

“ใครจะยอมล่ะก็อุตสาห์จับได้ทั้งทีนี่นา”ซีริลบ่อนพร้อมเขย่าตัวเบิรน์ไปมา

 

“เข้าใจแล้วน่าว่าแต่เธอน่ะหยุดเขย่าสักทีเถอะนะมันมึนหัวเข้าใจไหม.....”เบิรน์พูดทำให้ซีริลหยุดมือลงทันที

 

“เออ จริงด้วย”ซีริวหยุดมือลงแล้วเกาหัวแก้อายพร้อมกับหันหน้าเขม็งตึงไปขู่เจ้าของร้านต่อด้วยความโมโหทันทีทำเอาเพื่อนทั้ง2ที่ยืนดูอยู่ข้างหลังเหงื่อตกกันเป็นแถบ

 

“ให้ตายสิ.....”เบิรน์บ่นอุบอิบแล้วเดินไปพิงกำแพง

 

                ชื่อในกิลด์ เบิร์นนิ่งดราก้อน(Burningdragon )     อายุ 16    วันเกิด 16 พฤษจิกายน   ที่อยู่ ไม่ปรากฏ    กิลด์ที่เข้า อคาเรี่ยน    ลักษณะทางกายยาภาพ ผมสีเงินซอยยาวเล็กน้อยดวงตจาสีน้ำเงิน นิสัย ยังไม่มีจ้อมูลที่ไม่แน่ชัดรู้แต่ว่าเป็นคนชอบกวนแต่ก็เป็นหนึ่งในคนที่คอยช่วยห้ามไม่ให้เพื่อนๆอาละวาด ฝีมือในการทะเลาะวิวาทก็เป็นหนึ่งไม่แพ้เจ๊ซีริว เป็นถึงหัวหน้าของเหล่าลูกน้องซึ่งตอนนี้ยังไม่มีลูกน้องสักราย

 

“ไม่เป็นไรนะเบิรน์”เพื่อนสาวผมสีฟ้าพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาดูอาการของเพื่อน

 

“อือ...แค่มึนนิดหน่อยว่าแต่อควาไปช่วยห้ามพวกนั้นอีกแรงหน่อยสิ”เบิรน์บอกพลางกุมหน้าผากตัวเองแน่นด้วยความมึนหัวเพื่อนข้างๆก็ส่ายเป็นเชิงบอกว่าไม่ไปทันทีเพราะตัวเองยังไม่อยากเหนื่อยทำเอาชายหนุ่มเหงื่อตกว่าแล้วเขาก็นั่งลงกับพื้นเพื่อดูละครหนึ่งฉากที่เจ้าของร้านเป็นผู้โดนยำซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นประจำอยู่แล้วตั้งแต่เข้ากิลด์นี้มา

 

“มิมิจังไปช่วยห้ามพวกเขาแทนหน่อยได้ไหม”อควาบอกแล้วเดินไปหาเพื่อนใส่เสื้อคลุมสีดำคนข้างหลังที่ยืนถือกระดาษคำว่าสู้ๆอยู่

 

“เธอก็ไปเองเซ่....”เบิรน์บ่นกับอควา เจ้าของเสื้อคลุมสีดำเงียบไปเหมือนมีอาการลังเลชั่วครู่แต่สุดท้ายก็เขียนใส่กระดาษตอบว่า’ไม่เอา อควาจี้ไปเองสิ=x=’ อควาทำหน้าแห้วด้วยผิดหวังแล้วเปลี่ยนจากการหาคนมาช่วยห้ามศึกมวยกลายเป็นนั่งดูแทน

 

“เฮ้อ...พวกเราก็จริงๆเลยเนอะวันๆหาเรื่องถล่มเขาได้ไปทั่ว”อควาบอกพร้อมกับแสยะยิ้มร่าดูคู่กรณีทั้ง2ที่กำลังจะถล่มร้านนี้เพราะเพียงแค่เงินค่าหัวของคนที่จับมาได้หมดอายุไปแล้ว

 

“เรื่องนี้เกิดขึ้นประจำไม่ใช่เหรอ=  =”เบิรน์บอก

 

“นั่นสินะ=  =”อควาบ่นพร้อมกับนั่งดูทั้งคู่

 

                ชื่อในกิลด์ อควาเทลล(Aqua Tales)     อายุ 16    วันเกิด 5 ตุลา    ที่อยู่ ไม่ปรากฏ    กิลด์ที่เข้า อคาเรี่ยน    ลักษณะทางกายยาภาพ ผมฟ้าอ่อนยาวถูกรวบเป็นหางม้ายกสูงยาวถึงกลางหลังดวงตาสีน้ำเงินกลมโต     นิสัย ยังไม่มีข้อมูลที่ไม่ชัดเจนเช่นกันแต่เธอเป็นหนึ่งในผู้ช่วยหัวหน้ากิลด์คอยสร้างกิลด์อคาเรี่ยนนี้ มียศเป็นถึงรองหัวหน้ากิลด์

 

‘ขอหลับรอนะ....’เพื่อนผู้ใส่เสื้อคลุมสีดำชูกระดาษขึ้นมาบอกอีกครั้งแล้วเดินไปเอนตัวนั่งพิงที่เสาของร้านแล้วพลอยหลับไปตามที่ตนได้บอกไปเพราะเจ้าตัวรู้ว่าศึกนี้มันย่อมยาวนานอย่างแน่นอน

 

“........”

 

“เอาเงินค่าหัวมา”ซีริลบอกพร้อมกับวางขาลงบนโต๊ะหน้าเจ้าของร้านด้วยความทนไม่ไหวตอนนี้เจ้าตัวเตรียมพร้อมที่จะฆ่าอีกฝ่ายเต็มที่

 

“ตะ...แต่ว่ามันหมดสัญญาไปแล้วถ้าจะขึ้นเงินก็ต้องไปขึ้นกับคนอื่นนะครับ”เจ้าของร้านบอกเสียงสั่นพร้อมกับยกมือขึ้นไว้เหนือหัวเพื่อเป็นการบอกว่ายอมแพ้

 

“เอาไงดีล่ะมิกซ์?”ซีริลหันมาถามพื่อนคนข้างๆ

 

“ชิ....ก็ได้เอ้าทุกคนไปกันเถอะที่อื่นคงให้เราขึ้นเงินแหละ”มิกซ์บอกพลางยิ้มให้คนอื่นๆ

 

                ชื่อในกิลด์ Mix     อายุ 15    วันเกิด 17 มกรา    ที่อยู่ ไม่ปรากฏ    กิลด์ที่เข้า อคาเรี่ยน    ลักษณะทางกายยาภาพ ผมสีดำซอยสั้นดวงตาสีแดง     นิสัย ยังไม่มีข้อมูลที่ไม่ชัดเจนแต่เป็นถึงหัวหน้าของกิลด์นี้

 

“เบริน์นายช่วยพามอนไปด้วยนะ”มิกซ์บอกพร้อมกับยิ้มให้ทำเอาอีกฝ่ายเย็นวาบเพราะคำพูดที่เหมือนกับคำขอร้องนั้นมันเหมือนกับสั่งไปด้วยในเวลาเดียวกันและยังมีรังสีมาคุโพล่มาแจมอีกต่างหาก

 

“เข้าใจแล้ว....”เบิรน์บอกแล้วดึงเจ้าตัวที่หลับอยู่ขึ้นมาอุ้มถึงแม้จะไม่เต็มใจแต่ก็ต้องทำล่ะ พวกเขาทั้ง5มุ่งหน้าเดินออกจากร้านโดยไม่สนใจ

 

กริ้ง...

 

เสียงผู้กริ่งดังขึ้นเป็นการเตือนว่าผู้มาเยือนคนใหม่ปรากฏขึ้นร่างสูงเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

 

“!!”เขารีบวิ่งเข้ามาในร้านอย่างรีบร้อนทำให้ชนกับถุงสีแดงที่อยู่ในมือของมิกซ์เข้า

 

“อ่ะ!?”มิกซ์อุทานด้วยความตกใจถุงผ้าสีแดงที่ถืออยู่หลุดออกจากมือไปอย่างง่ายดายปรากฏให้เห็นหัวของผู้ที่อยู่ภายในกลิ้งออกมาจากถุงพร้อมกับถลึงตามองไปรอบๆด้วยความตกใจ ใบหน้าของเรมเรมตื่นกลัวพร้อมกับมองไปมา

 

“!!”ผู้คนภายในร้านสะดุ้งด้วยความตกใจบางส่วนวิ่งกรูออกนอกร้านแต่ก็ยังคงมีบางส่วนที่คอยยืนดูอยู่โดยไม่สนใจอะไร

 

“ว้า หล่นจนได้”มิกซ์บอกพร้อมกับเดินไปหยิบหัวของเรมเรมขึ้นมาโชว์พร้อมกับโยนไปมาเขาทำมันเหมือนกับว่าศรีษะของเจ้าหล่อนนั้นมันเป็นได้แค่ของเล่นของเขาเท่านั้น ของเล่นที่กำหนดเส้นตายได้ตลอดเวลา ของเล่นที่ไม่ว่าจะเล่นกี่ครั้งก็ยังสนุก.....

 

“แก....ทำไมฉันยังไม่ตายความเจ็บปวดนี้มันอะไร แกทำอะไรกับร่างกายของฉัน”เรมเรมร้องโวยวายไปมาสีหน้าของเธอตื่นกลัวด้วยความตกใจเลือดสีแดงบางส่วนยังไหลหยดออกมาจากหัวนั้น

 

“น่ารำคาญน่าเดี๋ยวก็ให้หมาเอาไปแทะเล่นหรอก”เขาบอกพร้อมกับใช้มืออีกข้างแตะที่หน้าผากของเรมเรมสักพักพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาหนอนแมลงค่อยๆคลานออกมาจากคอที่ถูกตัด จมูกและปากของเจ้าตัวมีหนอนออกมาเรื่อยๆพวกมันกับกัดกินที่ใบหน้าของเธอโดยไม่สนใจผู้คนที่อยู่ในร้าน แต่ละคนอ้วกออกมากันระเนระนาดด้วยความขยะแขยงและตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของคนในร้าน และเสียงของเรมเรมที่น่ากรีดร้องออกมาหายไปพร้อมกับดวงตาที่เลือนลอยของหัวเจ้าปัญหาที่ยังมีชีวิตอยู่ หนอนแต่ละตัวไล่กัดไปตามที่ต่างๆหูทั้งสองข้างขาดวิ่นเหมือนรอยกัดที่ใบหน้ามีรอยแทะบางส่วน ดวงตาของเธอข้างหนึ่งหลุดออกมากระทบกับพื้นลูกตาของเธอเหลวกลายเป็นโจ๊ก

 

 “.........”หญิงสาวที่ถูกอุ้มอยู่ขยับตัวไปมาเพื่อบ่งบอกว่าให้ปล่อยเธอเบิรน์ก็ปล่อยลงแบบไม่สนใจอะไรเจ้าตัวลุกขึ้นมาอย่างงัวเงียพร้อมกับสะกิดเรียกให้ทั้ง4คนไปกันได้แล้ว มิกซ์รีบเก็บหัวของเรมเรมทันทีด้วยความตกใจพร้อมกับพลั่กให้คนอื่นๆออกจากร้านพร้อมกับดึงหญิงสาวตามไปด้วย

 

“แหยะ....หยะแหยงว่ะข้าแทบอ้วกเลยไม่รู้ไอ้พวกนั้นมันบ้ากันรึไงถึงได้ทำแบบนี้”เสียงผู้คนในร้านดังขึ้นพร้อมกับทำท่าทางและบอกเป็นเสียงเดียวว่าขยะแขยงแต่ก็ยังมีเพียงแค่ไม่กี่คนที่นั่งอยู่เฉยๆไม่แสดงกาการอะไร

 

“ข้าด้วยกินไม่ลงเลยว่ะ”เสียงอีกเสียงดังขึ้นพร้อมกับวางช้อนลงบนโต๊ะ

 

“..........”ชายหนุ่มที่วิ่งชนกับถุงแดงนั้นยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไรได้แต่มองไปรอบเขาตัวเขาด้วยความตกใจพร้อมกับมองไปที่เศษซากลูกตาที่เหลวเป็นโจ๊กด้วยสีหน้าโกรธเกลี้ยวแล้วรีบวิ่งออกไปจากร้าน

 

=====================================

 

“??”คนถูกฉุดทำหน้างงเพราะเจ้าตัวหลับอยู่เลยไม่ได้อยู่ในสถานการณ์แต่ถึงจะตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเกิดอะไรขึ้นและทั้ง5ก็มาหยุดยืนตรงใจกลางเมืองมิกซ์นั่งลงบนเก้าอี้ใบหน้าซีดเผือกด้วยความตกใจ ทั้ง4เงียบไม่ได้พูดอะไรหญิงสาวที่ใส่เสื้อคลุมสีดำลูบหัวของเจ้าตัวเป็นการปลอบพร้อมกับเขียนคำถามยิงใส่อีกฝ่ายทันทีแต่มิกซ์ก็ไม่ได้ตอบได้แต่ทำหน้าซีด

 

“มิกซ์....อย่าทำตัวอ่อนแอดิมันน่าสมเพช”ซีริลพูดขึ้นด้วยความโมโหเล็กน้อย

 

“ตัวเองเป็นหัวหน้ากิลด์อย่ามานั่งหน้าซีดไปเลยน่าเป็นตัวของตัวเองหน่อยสิ”เบิรน์พูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่าย มิกซ์ยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับเอนตัวไปพิงกับเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยความโล่งใจนิดหน่อย

 

“นั่นสิหือ....”อควาพูดแต่ก็หันไปมองเสียงวิ่งของคนที่วิ่งเข้ามาด้วยความงง

 

“แฮ่ก...แฮ่กๆขอโทษนะครับเมื่อกี้นี้คือหัวของเรมเรมของกิลด์แห่งความมืดใช่ไหมครับ....”เสียงหอบหายใจของชายหนุ่มดังขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาเขาดึงฮู้ทของผ้าคลุมออกทำให้เห็นดวงตาสีเขียวใบไม้และผมสีน้ำตาลอ่อนและใบหน้าที่จริงจังราวกับว่าโมโหใครบางคน

 

“ถ้าใช่แล้วทำไม”อควาพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปมองหน้าอีกฝ่าย

 

“เปล่าครับคือว่าผมอยากทราบชื่อกิลด์ของคุณน่ะครับ”เขายิงคำถามขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองคนทั้ง5คนที่ยืนเรียงกันอยู่

 

“อควาเรี่ยน.....”อควาบอกพร้อมกับจ้องอีกฝ่ายเขม็งเพราะยังไม่ไว้ใจคนตรงหน้านี้

 

“อ้า....อควาเรี่ยนทุกท่านขอบคุณมากน่ะครับผมคือคนที่จ้างให้ล่าหัวของเรมเรมเองครับไม่ทราบว่าจะขอหัวนั่นให้ผมได้ไหมครับอ่ะ...ผมขอโทษที่เสียมารยาทพูดจาฉอดๆผมชื่อคินครับยินดีที่ได้รู้จักครับอควาเรี่ยนทุกท่าน...”

 

“!?”

edit @ 12 May 2008 18:43:18 by Mon_Mon

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

= w = ... เค้าสงสัยอยู่อย่างอ่ะมิ้น ...
ตอนแรกเบิร์นเรียกซีริลว่าเจ๊
ทำไมตอนที่สองเรียกห้วนๆ ล่ะ ... หรือแล้วแต่อารมณ์ของเจ้าเบิร์นที่จะเรียกเจ๊หรือไม่มีเจ๊ = W = ?
*เขย่ามิ้น อย่างสงสัย*
ตอนที่สามอยู่ไหนล่ะ พีจอร์จ (?) T [] T!!!

#1 By 「シリル」Moonlight on 2008-05-12 18:39

ความจริงจะให้เรียกเจ๊แต่ไปๆมาๆก็นึกได้ว่าเป็นคู่กัดกันก็เลยต้องเรียกห้วนๆน่ะ= =

ตอนที่สามวันเสาร์ อาทิตย์น่อ>W<

#2 By Mon_Mon on 2008-05-12 18:45

คอร์นคู่กับพี่คินก็ได้=x="

#3 By minicorn@Maki,Cloud,Vivi,Alisa on 2008-05-13 13:22

Mon_Mon View my profile